Jak pracujemy?

We współczesnej psychoterapii wyróżnia się kilka dobrze ugruntowanych nurtów, z których każdy proponuje nieco odmienną metodę leczenia w oparciu o własny sposób rozumienia psychiki.

Oferowana przez nas psychoterapia psychodynamiczna wywodzi się z psychoanalizy. Łączy psychoanalityczne zainteresowanie naszym życiem wewnętrznym (nasze popędy, pragnienia, lęki, fantazje) z psychoanalityczną koncepcją relacji z obiektem (nasz sposób wchodzenia w związki z ważnymi dla nas osobami). Rozwijające się od ponad stu lat teorie psychoanalityczne podkreślają doniosłą rolę naszej nieświadomości - przestrzeni bezpośrednio nam niedostępnej, a w głównej mierze określającej kim i jacy jesteśmy. To w nieświadomości, według psychoanalizy, tkwią przyczyny objawów, z jakimi pacjent zgłasza się do terapeuty.

Płaszczyzną leczenia w psychoterapii psychodynamicznej jest relacja pomiędzy pacjentem a terapeutą. Jak każda relacja ludzka, tak i relacja terapeutyczna, jest niepowtarzalna, co czyni proces terapeutyczny specyficznym i unikalnym. Celem tego procesu jest zrozumienie przez pacjenta swoich nieświadomych motywów i stosowanych obron, co poszerza spektrum jego wolności i indywidualności. Jednocześnie, poprzez proces identyfikacji ze strukturami osobowości psychoterapeuty, pacjent w nowy sposób doświadcza siebie w związku z ważną dla siebie osobą. Czynnikiem niosącym zmianę jest zatem zarówno wgląd (pełniejsze rozumienie i postrzeganie siebie), jak i nowy sposób widzenia siebie doświadczany ze strony psychoterapeuty.

Strategia terapeutyczna konstruowana jest w odniesieniu do zgłaszanej przez pacjenta problematyki i jego możliwości osobowościowych. Częstotliwość spotkań to zazwyczaj 1 lub 2 sesje tygodniowo. Spotkanie trwa dokładnie 50 minut, rozpoczyna się i kończy punktualnie.

W uzasadnionych przypadkach istnieje możliwość łączenia psychoterapii psychodynamicznej z farmakoterapią. Uważamy, że leki zazwyczaj nie wystarczają dla osiągnięcia trwałej poprawy, w trudniejszych sytuacjach umożliwiają jednak zmniejszenie cierpienia oraz funkcjonowanie pozwalające na rozpoczęcie i efektywniejsze korzystanie z psychoterapii.

Dla kogo psychoterapia?

Decyzja o podjęciu psychoterapii jest często trudna i poprzedza ją wiele wątpliwości. Często spotykamy się z pytaniami, czy zgłaszany problem "nadaje się" do terapii, jakich zmian można oczekiwać, jak długo będzie trwała terapia. Wahanie się jest zrozumiałe, ponieważ terapia to forma inwestycji: czasu, pieniędzy, osobistego wysiłku.

Ponieważ psychoterapia psychodynamiczna opiera się na badaniu wewnętrznego świata przeżyć pacjenta, co dokonuje się w kontekście relacji psychoterapeutycznej, wymaga ona od pacjenta zarówno pewnej ciekawości siebie, jak i chęci wspólnej pracy razem z psychoterapeutą. Terapia taka okazuje się wysoce skuteczna w zakresie zmian dotyczących postrzegania i doświadczania siebie, innych ludzi oraz świata. Pomaga budować bardziej realistyczną samoocenę, a dzięki temu lepiej czuć się ze sobą, pozostawać w lepszym kontakcie z innymi, budować trwalsze i bardziej satysfakcjonujące związki. Skuteczność psychoterapii psychodynamicznej jest mniejsza, jeśli terapia dotyczyć ma zmiany nawyków behawioralnych pacjenta, dlatego nie oferujemy pomocy np. w rzuceniu palenia.

Każdorazowo decyzja o rozpoczęciu psychoterapii podejmowana jest wspólnie z pacjentem. Konsultacje wstępne mają charakter obustronnie informacyjny: psychoterapeucie pozwalają poznać zakres trudności pacjenta i zastanowić się nad możliwością udzielenia mu skutecznej pomocy, pacjentowi stwarzają okazję do refleksji nad swoimi problemami oraz zdecydowania, czy odpowiada mu proponowany przez terapeutę sposób pracy.

A po co diagnoza?

Pojęcie diagnozy można traktować dwojako:
a) jako opis różnych aspektów ludzkiej psychiki takich jak np.: osobowość, funkcjonowanie poznawcze czy iloraz inteligencji, mierzalnych za pomocą testów psychologicznych. Wyniki badań psychologicznych mogą:
- pomóc określić Państwa słabe i mocne strony, poznać swój iloraz inteligencji (IQ),
- pomóc zrozumieć Państwa zachowanie i określić specyficzne problemy (oraz być punktem wyjścia do
  planowania psychoterapii)
- być źródłem wskazówek dotyczących procesu psychoterapeutycznego,
- być pomocą w potwierdzeniu lub uzupełnieniu diagnozy psychiatrycznej.
b) jako proces definiowania problemów, źródeł ich pochodzenia oraz struktur osobowości, w których można szukać przyczyn zgłaszanych trudności oraz opracowania strategii pracy. Ten proces jest elementem towarzyszącym psychoterapii.

W zależności od sytuacji pracujemy diagnostycznie w obu tych rozumieniach.